Competitiedagboek van het 1e dames volleybal team

De toon was gezet op de eerste training op 5 september. Trainer Marcel had hoge verwachtingen voor ons team: Niet handhaven, maar kampioen worden! We waren verrast maar we hadden immers Ellen weer in ons midden, het moest dus haalbaar zijn.
Maar op de eerste competitiedag waren maar liefst 3 teamgenoten verhinderd. Ojee, dat is geen goed begin. Maar met Annelies als invaller waren we met ons 6-en buiten de stadsgrenzen gereden richting Abcoude. Vol goede moed, zonder reserve spelers maar met Wouter als coach gingen we de strijd aan met als resultaat winst en 5 punten op zak. Toen de afwezigen informeerden naar de wedstrijd was het in koor: “Het ging hééééél goed!”. De setstanden, waaronder 2 keer 26-24, leken toch aan te geven dat het spannender was dan we toe wilde geven. De overwinning werd gevierd bij de Chinees in Sloten.
De volgende wedstrijd was onze eerste thuiswedstrijd. En we waren compleet! 8 Vrouwen met coach Willem stonden de 9 vrouwen van Armixtos 5 op te wachten in de Calandhal. De eerste set ging zoals het hoorde maar wat er de tweede set gebeurde weten tot op de dag van vandaag niet: een black out? Zenuwen? Maar gelukkig konden we in de 3de en 4de set weer profiteren van onze jarenlange volleybal-ervaring en orde op zaken stellen. De winst is binnen en in de kantine konden weer drankjes en bitterballen besteld worden. Het was gezellig en Floor moest ons naar huis sturen.

Wat een publiek! Kwamen ze voor ons? Uh, nee. Het eerste damesteam van US mocht gelijk met ons spelen in de Wibauthal. Vol afgunst (Ja, als ik ook zo lang was….. Wat zijn ze jong… ) keken we met een jaloers oog naar deze volleybaltoppers. Afijn, na een korte woordenwisseling met de dames van US9 over de aanvangstijd konden we beginnen. We begonnen sterk, hadden een antwoord op hun aanvallen en zij niet op die van ons. De 2de set begonnen we weer sterk en met een voorsprong maar toch moesten we deze set cadeau geven met 25-23 ondanks alle pogingen van coach Wouter. Maar de winst van de 3de en de 4de set konden we, mede dankzij ons servicekanon Marga en onze fanatieke supporters Casper en Carolien, in onze zak stoppen. Deze overwinning, en het feit dat we nu de koppositie hebben, werd gevierd in eetcafé de Sarphaat.

De vierde wedstrijd was in onze vertrouwde Calandhal. Om 19.00 uur stonden we compleet (inclusief braces en getapete ledenmaten) met coach Frank klaar voor de 2de wedstrijd tegen Abcoude. Was het een spannende wedstrijd? Neuh! Maar we maakten het ons in de 2de en 3de set wel moeilijker dan nodig. Toch is heel vakkundig zonder noemenswaardige gebeurtenissen de 4-0 winst binnengehaald. Met dank aan de complete familie Stofberg (inclusief de automonteur) die kwam supporteren. Deze overwinning werd ook weer beklonken in de kantine waar tevens plannen gemaakt werden voor de komende teambuildingborrel.

De vijfde wedstrijd, tegen VV Amsterdam, ging niet door. De wedstrijd werd verzet maar de (na de wedstrijd) geplande teambuilding in het nieuwe huis van Saskia kon natuurlijk wel doorgang vinden. Die pakt de NeVoBo namelijk niet van ons af. En zo geschiedde. Er werd heerlijk gegeten en gedronken en over van alles en iedereen geroddeld.

Op 28 oktober konden we aantreden tegen de 10 dames van het 11de team van VV Amsterdam. Dankzij coach Willem hebben we vakkundig, met plezier en zonder enige angst dat we zouden verliezen zijn de 5 punten binnen geharkt. De koppositie, die even afgestaan werd omdat Armixtos 2 wedstrijden meer had gespeeld, is heroverd. Nadat we eerst H1 met aanmoedigingen naar de winst hebben geschreeuwd (‘buik in heren’) was het natuurlijk weer tijd voor een drankje (of 2, of meer. Dat weten we niet meer) en Yee had voor de gelegenheid heerlijke zelfgemaakte cupcakes meegenomen. Persoonlijke onderwerpen, politieke standpunten en andere belangrijke zaken werden besproken en we gingen wéér als laatste naar huis.
Een heel leger van jonge meiden (te veel om te tellen) stond in de Verheijhal Klaar Voor Actie. Dit grote, jonge team van K.V.A. had er duidelijk zin in. De eerste set werd nog gemakkelijk gewonnen. Iets te gemakkelijk misschien want het jonge grut had besloten om tenminste 1 set te winnen en ging in de 2de set assertief aan de slag en won die warempel. We waren even van ons stuk gebracht, Wouter kon ons op tijd kalmeren, en de 3de en 4de set wonnen we weer zonder problemen. Zonde van die verloren set maar we zijn nog steeds goed op koers voor het kampioenschap (met bijbehorende champagne). Na de wedstrijd werd nog even een drankje gedaan en toen naar huis. Wedstrijden op werkdagen zijn een stuk minder leuk…

We zitten in nu het stadium van de competitie van de ‘wat als’ theorieën: “ Wat als we met 4-0 winnen? Zijn we dan al kampioen?” “ Wat als Armixtos verliest, kunnen ze ons dan nog inhalen?” “Wat als we verliezen?” Feit is, als we de wedstrijd van vandaag met 4-0 winnen kunnen we niet meer ingehaald worden, maar kunnen 2 teams nog wel gelijk met ons komen. We gingen dus voor de 4-0 maar Armixtos (nummer 2 op de ranglijst) dacht daar heel anders over. Ze begonnen enthousiast en fanatiek aan de wedstrijd en wonnen zowaar de eerste 2 sets ondanks alle inspanningen van coach Wouter. Oeps! Het wordt tijd voor actie aan onze zijde. Door meer servicedruk en betere aanvallen kregen we meer grip op de wedstrijd en wonnen we de derde en vierde sets met ruime cijfers. Toen de allesbeslissende 5de set: we begonnen weer sterk, toen werd het toch nog spannend en wisselden we van veld bij 7-8. Daarna was het appeltje-eitje en wonnen we de 5de set en de wedstrijd. Het kampioenschap laat nog even op zich wachten. Bij restaurant Secchetti, waar Marcel op ons zat te wachten, werd de overwinning met pizza en wijn gevierd.

Relaxed begonnen we 23 november aan de wedstrijd tegen het zoveelste 10-koppige US-team. Helaas zonder vaste spelers Yee Lam en Lies maar met versterking van Lia en Yasmine en coach Willem. De doelstelling was om met 3-1 te winnen zodat we bij de volgende wedstrijd in de Calandhal kampioen konden worden. Soms loopt het allemaal anders…. De eerste set was nog hard werken. We kwamen hijgend maar voldaan het veld af. De 2de en 3de set gingen, mede dankzij goed spel van de invallers, van een leien dakje. Ook de aanmoedigingen van Joep en de moeder van Yasmine hebben goed geholpen. De vierde set begonnen we weer sterk wat ons een dilemma bracht. Gaan we vandaag kampioen worden of wachten we tot volgende week? Deze twijfel kostte ons zeker een aantal punten maar toch hebben we de winst en het kampioenschap veilig gesteld. Hoera en proost!

Het is raar om een wedstrijd te beginnen die er eigenlijk niet meer toe doet. Maar coach Wouter had spannende plannen voor ons in petto. Met Yasmine weer in ons midden, om vakantieganger Yee Lam te vervangen, begonnen we tegen het enthousiaste jonge team van KVA in de Calandhal met op de tribune dames 4 om teamgenoot Yasmine te steunen. De eerste set wonnen we redelijk gemakkelijk maar de 2de set hebben we (mede dankzij een slechte beslissing van de scheids op 23-23) helaas nipt verloren. De 3de set was gewoon weer voor ons maar in de 4de set ging het mis: Paniek, chaos, fouten. Dan maar een 5de set (zucht). Met overtuiging wonnen we uiteindelijk de set, en daarbij ook de wedstrijd. Na de douche stonden er gelukkig weer wat flessen bubbels en een flinke stapel bitterballen klaar. We zijn tenslotte nog steeds (ongeslagen) kampioen! Nogmaals proost!

Dames 4e klasse C [HO], regio West

Nog 1 wedstrijd te gaan: De wedstrijd tegen Amsterdam 11 die we eigenlijk in oktober hadden moeten spelen. Met 7 dames en Wouter als coach gingen we zaterdag 17 december naar de Wibauthal waar de 11 dames van Amsterdam al aan het inspelen waren toen wij binnen kwamen sjokken. Het was een belangrijke wedstrijd voor VVA want om de P/D wedstrijden te ontlopen moesten ze winnen……. Jammer maar helaas! Onder de ogen van onze Belgische supporters Tom, Teun en Elena speelden we niet fantastisch maar zijn we uiteindelijk wel ongeslagen kampioen geworden. En dat moest (weer) gevierd worden met champagne, deze keer in combinatie met de verjaardagstaart van Wenda. Voldaan konden weer richting huis. (En één van ons kon weer terug naar de Wibauthal om haar tas te zoeken tussen de gevonden voorwerpen…..)

Dames 1 wil graag de volgende personen bedanken: Onze coaches Wouter, Willem en Frank. Fijn dat jullie o.a. bezoekjes aan schoonfamilie af hebben gezegd om ons te kunnen coachen. Onze trainer Marcel voor de motiverende en soms demotiverende maar immer inspirerende tips. Onze invallers Yasmine, Annelies en Lia. Alle supporters en Dames 4, onze sparringpartner. En niet te vergeten, onze tevreden sponsor Moët & Chandon.